ඔක්කොම හොඳටයි -02

                          අමාලිට දැන් ලස්සන සුදු බෝලේ වගේ නංගි පැටියෙක් ඉන්නවා...නංගි ඉපදුන දවසේ ඉස්පිරිතාලේ ගියාම නංගි දාල එන්න බෑ කියලා අමාලි වාටුවේ නැවතුනා නංගි ළඟ.අම්මා නර්ස් කෙනෙක් නිසා අවුලක් උනේ නැහැ.නංගි ගෙදර එක්කන් ඇවිත් ගෙට ගොඩවෙන්න කලින් දොරකඩ ළඟදීම අමාලි නංගිට හුරතල් නමක් දැම්මා සිඟිති කියලා...දැන් ඉතිං අමාලිට වෙන වැඩක් නෑ නංගි ළඟ ම තමයි..
                          කාලය ඔය විදියට ගත උනා...අමාලි හිටපු පොළ අතු ගෙදර කාමර වෙන් උනේ ඉටි රෙදි වලින්.එක දවසක් අම්ම රෑ වැඩ දවසක මහා වැස්සක් ආවා..අමාලියි,අප්පච්චියි,නංගි හිටපු කාමරේ එක බිත්තියක් පොඩ්ඩක් ඇල වෙලා කියලා අප්පච්චිට තේරුනා.(ඉස්සර අප්පච්චී බීලා වෙරි මරගාතේ කියවනකොට අම්මා රෑ වැඩට ගිය දවස් වලට අම්මගේ ඇඳන් හිටපු ගවුමක් තුරුල් කරන් අඬ අඬ නිදාගත්තු කාමරේ මේක.දැන් නංගි බබා තුරුල් කරන් අමාලි නිදියන්නේ)හොඳටම බය වෙච්ච අප්පච්චී පහුවදාම බාගෙට හදලා තිබුන අලුත් ගේ වැඩ ටික ඉවර කරලා පදිංචි වෙන්න තීරණය කළා...
                        ඉතිං ඔන්න එයාලා අලුත් ගේ කාමර දෙකක් විතරක් හදාගෙන පදිංචි උනා..අමාලිගේ නංගි ලොකු වෙන්න වෙන්න අප්පච්චිගේ බීම ටිකක් විතර අඩු උනා.අමාලි කවදාවත් අප්පච්චිට බොන්න එපා කිව්වේ නැති උනාට නංගි යන්තම් කතා කරන කාලේ ඉඳන්ම වචන එකතු කර කර කිව්වා බොන්න එපා කියලා..ඒක අහන්නේ නැතුව ඉන්න අප්පච්චිට බැරි වෙන්න ඇති.
                       මේ වෙනකොට අමාලිගේ අත්තම්මා අප්පච්චිගේ අම්මා ඇවිල්ල හිටියේ.ඒත් වැඩි කාලයක් හිටියේ නැහැ.එයා ආපහු ගියා.අම්මා වැඩට ගිහින් අප්පච්චී ඉස්කෝලේ ගිහින් අමාලිත් ඉස්කෝලේ ගියාම සිඟිති ව බලාගත්තේ නිමේෂා අක්කලාගේ අම්මා..මුතු නැන්දා.ගමේ ඉන්න හොඳම කෙනා.ගෙවල් ගානේ යන්නේ නෑ ඕපාදුප නෑ ගමේ ගෙවිලියක් උනාට හරි බුද්ධිමත් නැන්දා කෙනෙක්.අමාලිත් ඉස්කෝලේ ඇරිලා ඇවිල්ලා එහෙ ඉන්නේ.ඇවිල්ලා නංගිට කිරි හදලා පොවනවා.ලොකු ගෑනියෙක් වගේ කිරි බෝතලේ හදලා අතේ මැණික් කටුව ලඟට කිරි බින්දුවක් හලාගෙන බලනවා රස්නේ වැඩි ද කියලා.අම්මගෙන් බලාගෙන ඉගෙන ගත්තේ ඒ වැඩේ.
                    ඔහොම දින සති මාස ගත උනා.අමාලි නංගි දෙන්නම ටික ටික ලොකු වෙනවා.අමාලි වැඩි විය පැමිණුනේ මේ අතරේදී.අප්පච්චිට හරි සතුටුයි.එත් ඒ සතුට සමරන්න හිතේ හැටියට අතේ සල්ලි නෑ.අමාලිට පොඩි කාලේ අරන් දුන්න මාලෙයි තවත් අතේ තිබුන සල්ලි දාලා මාලයක් ගත්තා.කලින් හම්බුනා අලුත්ම කරාබු ජෝඩුවක් තිබුනා.අමාලි එක තියාගෙනම හිටියේ ඔය දවසට දාන්න.ලොකු ලොකු උත්සව නම් නෑ.එත් අහල පහල අය ඇවිල්ලා තෑගී බෝග දීල ගියා.ඒ දවස් ටිකම ගත උනේ ඒ තෑගී වට කරගෙන.
                     ජීවිතේ වෙනමම පිටුවක් පෙරලෙන්නේ මෙතනින් පස්සේ...
..............................................????????????????????????????

ඔක්කොම හොඳටයි-01

අමාලි අලුත් ඉස්කෝලේ හය වසරට ශිෂ්‍යත්වේ පාස් වෙලා ආවේ හරිම ආසාවකින්.හැබැයි හිතේ පොඩි චකිතයකුත් තිබුනා.එයා ගත්තු තීරණේ සතුටට හේතු වෙයිද නැද්ද කියලා.මොකද්දෝ නුහුරු නුපුරුදු බවක් අලුත් ඉස්කෝලේ දී දැනුනා...
                 එයා ශිෂ්‍යත්වේ පාස් උනාට හය වසරේත් අගෝස්තු මාසේ වෙනකල් එයාට අලුත් ඉස්කෝලයක් ආවේ නෑ.අම්මලා එක එක ඉස්කෝල වලට දාන්න හැදුවත් එයාට ඕන උනේ එහා ගෙදර අක්කා යන ඉස්කොලෙටම යන්න.නිමේෂා අක්කා අමාලිගේ මොඩල් එක වෙලා තිබුනේ.එයා කරන දේ මයි අමාලිටත් කරන්න ඕන උනේ.ඒ නිසා ඒ ඉස්කොලෙටම යන්න ඕන කියන හැගීමෙන් මිදුනෙම නෑ.අමාලිගේ පෙරත්තයටම අම්මයි අප්පච්චියි අලුත් ඉස්කෝලෙට ගිහින් හොයල බලලා එවන්න පරක්කු වෙලා තිබුන ලියුම අරගෙන ඉස්කෝලෙට මෙයාව දාගත්තා.ඔය පරක්කුව නිසා එයා ඉස්කෝලෙට යනකොට පන්තියේ අනික් ළමයි ඉස්කෝලෙට ඇවිල්ලා මාස කීපයක්.ඒකයි මෙයාට නුහුරු නුපුරුදු ආගන්තුක බවක් දැනුනේ.
               ඒත් අලුත් යාලුවෝ මෙයාව ආදරෙන් පිළිගත්තා.හැමෝම යාලු උනා.කතා කරා..අමාලිගේ අප්පච්චී සර් කෙනෙක්...අමාලි කලින් හිටපු ඉස්කෝලේ තමයි වැඩ කරේ.ඒ නිසා ඒ කාලේ එයාට ගුරුවරුන්ගේ විශේෂ වරප්‍රසාද ලැබුනා.හැබැයි අලුත් ඉස්කෝලෙදි ඒ හැමදේම අහිමි උනා.අමාලිට ඒ අඩුවත් ටිකක් දැනුනා.කලින් එකේ හිටියා නම් අනිවාර්යෙන් පළවෙනියා.ශිෂ්‍යත්වේ පාස් වෙච්ච ළමයිම හතළිහකින් අමාලි දහ අට වෙනියා..පොඩි දුකක් මදිකමක් වගෙත් දැනුනා.හැබැයි වැඩේ අතෑරියේ නෑ.ටිකෙන් ටික පස් වෙනියා හය වෙනියා තත්වෙට අමාලි ආවා.
               අමාලි කියන්නේ ටිකක් දුක් විඳපු කෙනෙක්.ඒ මොකද එයාගේ අප්පච්චී සර් කෙනෙක් උනාට හොඳටම බීමට ඇබ්බැහි වෙලා හිටියේ.අම්මා නර්ස් කෙනෙක්.අමාලි පුංචිම දවස් වල අම්මා නර්සින්ග් ස්කූල් එකේ ට්‍රේනිං.දෙන්නම රජයේ සේවකයෝ උනත් අප්පච්චිගේ බීමත්කම නිසා ලොකු දියුණුවක් තිබුනේ නෑ..අමාලි ශිෂ්‍යත්වේ ලියනකල්ම හිටියේ පොල් අතු ගෙදරක.පාඩම් කරද්දී කුප්පි ලාම්පුව පෙරලිලා ගිනි ගත්තා කීප සැරයක්ම.බීලා ඇවිල්ලා අම්මා එක්ක අප්පච්චී රණ්ඩු කරනකොට අමාලි කිරි අම්මලාගේ ගෙදර එක්ක යනවා.අම්මා ට්‍රේනිං ගියාම අප්පච්චී යාලුවෝ එක්ක බොනවා.අමාලිගේ ලොකු මාමා ඇවිල්ලා අප්පච්චිට බැනලා අමාලිව එක්කන් යනවා.හැබැයි අප්පච්චිට හිතුනාම සමහර දවස් වලට මාර හොඳයි.අමාලිව නවල කවලා ඇඳුම් සෝදලා ඔක්කොම කරනවා.ඒ තරම් හොඳ මනුස්සයෙක් තවත් නැහැ.බිව්වේ නැත්නම් දෙවියෙක්.මේ නිසා අප්පච්චිගේ බීම ගැන අමාලි තරහක් තියාගත්තේ නෑ.හැබැයි දුකෙන් හිටියේ.
              අමාලිගේ අම්මා දැන් නර්ස් කෙනෙක්.ඔන්න ටික කාලෙකින් අමාලිට නංගියෙක් හරි මල්ලියෙක් හරි එන ආරංචියකුත් ආවා...එතකොට අමාලි හතර වසරේ...අමාලි ඉල්ලුවෙම නංගි කෙනෙක්.ඇයි දන්නවද මල්ලි කෙනෙක් අවොත් ලොකු වෙලා අප්පච්චී වගේ බීමට යයි කියලා....ඒ තරම්ම අකමැතියි මේ බීමට අමාලි.දවසක් කොන්දේ කපන්න ගිහින් අමාලිගේ කොන්ඩේ කපනකල් අප්පච්චී අතුරුදහන්.ඉවරවෙලා බලනකොට සැලුන් එක ගාව බිම ඉඳගෙන.බීලා වැඩිකමට නැගිටලා යන්න බෑ.අමාලි මොනවා කරන්නද අප්පච්චිගේ සාක්කුවෙන් රුපියල් තුනක් අරන් බස් එකක ගෙදර ආවා...එතකොට අමාලි තුන වසරේ විතර ඉන්න ඇති.ඒ එක සිද්ධියක්.
              ආයේ අමාලිගේ පුංචිට බබා හම්බුනා දවසේ අමාලියි අප්පච්චියි දෙන්න ඉස්පිරිතාලෙට යන්න පාරට ආවා.බස් එකට මාරු නෑ කියලා තැඹිලි කඩේට ගියා සල්ලි මාරු කරන් එන්න.තැඹිලි කඩේ කියන්නේ අප්පච්චී බොන තැන.කඩෙන් එලියට එනකොට අප්පච්චිගේ මුණ ටිකක් වෙනස් වෙලා..හරි ඔන්න අදත් බීලා.කොහොම හරි දෙන්නා බස් එකකට නැග්ගා.ටිකක් දුර යනකොට අප්පච්චිගේ ලොකු වෙනසක් තේරුනා...හොඳටම මත් වෙලා සිහියත් අඩුයි වගේ.ඉස්පිරිතාලෙට යන්න බහින්න ඕන තැනත් පහු උනා අප්පච්චිට බහින්න සිහියක් නෑ.අමාලි අප්පච්චිව ඇහැරවන්න ට්‍රයි කරා..ම්හු...නෝ කතා..වැනෙනවා විතරයි.අමාලි හයියෙන් කෑ ගැහුවා අපි මෙතනින් බහිනවා කියලා..හෝල්ට් එකක් පහු වෙලා බස් එක නැවැත්තුවා..අමාලි අප්පච්චිවත් අල්ලාගෙන බැස්සා.තව කීප දෙනෙකුත් බැස්සා.අප්පච්චිට බස් හෝල්ට් එක අල්ලාගෙන ඉන්න බෑ වැනෙනවා.එතන හිටපු අන්කල් කෙනෙක් මේ සිද්දිය බලාගෙන.ඇවිත් ඇහුවා පුතේ කොහෙටද යන්න ඕන කියලා.විස්තරේ කිව්වම මම ඔයාව ගිහින් දැන්නම් කියලා අමාලිව විතරක් එක්කගෙන ගියා.අමාලි යන්නේ එයාගේ අම්මත් වැඩ කරන ඉස්පිරිතාලේටමයි.අමාලි පාර දන්නවා ඒ නිසා.අර අන්කල් යනගමන් කියනවා පුතේ ඔයා පාර දන්නවනේ මම ඔයාව වෙන කොහේ හරි එක්ක යනවා වගේ තේරුනොත් කියන්න කියල.බය වෙන්නත් එපා කිව්වා.කොහොම හරි අමාලිව අම්ම වැඩ කරන වාට්ටුවට එක්ක ගියා.අමාලිව අම්මට දීලා අර අන්කල් මෙහෙම කිව්වා.මිස් මම දුවව එක්කන් ආවේ.මෙන්න මගේ නමයි ඇඩ්රස් එකයි.මොනවා හරි ප්‍රශ්නයක් නම් කියන්න.වෙන මොනවද මගෙන් කෙරෙන්න ඕන කියලත් ඇහුවා.අම්මා කොච්චර අසරණ වෙන්න ඇත්ද?කොච්චර බය හිතෙන්න ඇත්ද?පුළුවන් නම් මහත්තය එක්කගෙන එන්න කිව්වා.ඒ අන්කල් ඒ වැඩෙත් කරා....එයින් පස්සේ අම්ම අමාලිව අප්පච්චී එක්ක ගමන් යැව්වේ නැති තරම්.නයිට් ඩියුටි දවසටත් අප්පච්චී බීල නම් අම්ම අමාලිව එක්ක ගියා.
             ඔන්න ඔහොමයි අමාලි ශිෂ්‍යත්වේ ලියනකල් ගත උනේ.